زمانى تلفن کم بوداماآدمهاى زیادى بودندبهشان زنگ بزنیم ویکدل سیرحرف برنیمحالا تلفنها زیاداستاماآدمهاى کمى هستندکه دلمان حرفهایشان رامیخواهدپ.ن:یه وقتایی به سرم میزنه تلفنو بردارم یه شماره به صورت رندم

من بدجور دلتنگ توأم، باران که میگیردکمی اشک است درمانش دل انسان که میگیردچقدر از خاطراتت ناگزیرم، نه گریزی نیستمنم و باز باران بین قم - تهران که میگیردتو را، عشق تو را، آسان گرفت اول دلم اماچه مش